7+ ปี ใต้ปีกอินทรีเหล็ก

Montag 5. September ตื่นมาด้วยความรู้สึกมึนงง แล้วก็กินข้าวเช้าง่าย ๆ ซึ่งก็คืออาหารที่ห่อมาจาก Emirates นั่นเอง เมื่อเก็บข้าวของเรียบร้อย ก็ออกมาเดินเล่นในเมือง Hamburg ซึ่งบรรยากาศก็ยังอึมครึมเหมือนเดิม ตัดสินใจเดินไปหาน้ำ แล้วค่อยหาอะไรกิน ก่อนออกเดินทางไป Lüneburg นั่งเล่นอยู่ตรง Rathaus ทักทายเหล่าหงส์ เป็ด และนกน้ำแถวนั้น แล้วก็ทานอาหารเช้าที่ Alex Hamburg ตรงริมทะเลสาบ พร้อมดูน้ำพุที่จำลองมาจากทะเลสาบเจนีวา ประมาณบ่ายสองก็ออกเดินทางมา Lüneburg โดยรถไฟ Metronom เพื่อมาพักที่บ้านเพื่อน หรือจริง ๆ แทบจะเป็นคุณพ่อของเราที่นี่ เราเห็นลูกสาวคนแรก ตั้งแต่อยู่ในท้องตอนที่เรามาถึงเยอรมนีในปี 2007 และน้องเล็กสุด เราทันเห็นตอนเป็นทารกที่เพิ่งเกิดได้ไม่กี่เดือน แล้วเราก็ลากลับไทยไป อากาศที่เมืองเล็กแห่งนี้ ๆ ค่อนข้างอบอุ่น ซึ่งทำให้การลากกระเป๋าล้อเลื่อนบนถนนที่ปูด้วยหินก้อนและเรียงไม่เท่ากัน   เป็นภารกิจที่ใช้กำลังเยอะและปวดแขนในระดับหนึ่ง ครอบครัวคุณ T อาศัยอยู่ในบ้านเก่าอายุกว่า 80 ปี แต่ภายในไ...

In meiner Kindheit erinnerte ich mich kaum an meinen Vater. Meine Mutter ließ sich von ihm scheiden, als ich noch nicht mal ein Jahre alt war. Da mein Vater noch eine Beziehung zu einer Frau hatte, die von ihm schwanger war. Er wollte, dass wir zu dritt zusammen leben. Aber meine Mutter wollte das nicht. Sie entschied sich ihn zu verlassen und ohne Hilfe von meinem Vater bin ich aufgewachsen. Wir waren zehn Jahre lang zu zweit. Als ich sechs Jahre alt war, kam ich in ein Internat. Aufgrund des Verkehrsstaus in Bangkok und ihrer anstrengenden Arbeit konnte sie mich nicht jeden Tag abholen. Sie arbeitete bis spät Abends, um die hohen Schulgebühren bezahlen zu können. Sie sagte immer: „Meine Tochter ist die Beste.” Sie bestärkte mich häufig: „Denk nur an dein Studium. Lass die Leute reden, du brauchst dich nicht dafür zu interessieren.“ Jedes Jahr am Vatertag war es der schlimmste Tag meiner Kindheit. Alle Schülerinnen müssen Bilder   malen und Begrüßungskarten für ...