7+ ปี ใต้ปีกอินทรีเหล็ก

Freitag 2. September ออกเดินทางจากสนามบินสุวรรณภูมิโดยสายการบิน Emirates แบบที่ตรงเวลาเป๊ะ ด้วยเครื่อง A380 ที่นั่ง 84G ณ เวลา 1:30 am เวลาเดินทางกลางคืน ฝ้ายจะเลือกที่นั่งริมทางเดินมากกว่าริมหน้าต่าง เพราะจะได้สะดวกในการลุกไปเข้าห้องน้ำ ระยะเวลาการบินไปดูไบ สิริรวม 6 ชั่วโมง จากนั้น มีเวลา 4 ชั่วโมง ไปเปลี่ยนเครื่องที่ดูไบ สิ่งแรกที่ทำคือ เดินหาน้ำดื่ม ซึ่งในกระเป๋าพอมีเหรียญเงินของ United Arab Emirates (AED: United Arab Emirates Dirham) อยู่บ้าง แต่พอจะหยิบขึ้นมาใช้ เพื่อซื้อน้ำดื่มจากเครื่อง ซึ่งในตู้เขียนว่า 2 AED ก็พบว่าบนเหรียญไม่ได้เขียนมูลค่าเงินเป็นตัวเลขอารบิก -_- สรุปเงินที่เรามีมันเท่าไหร่กัน? ดังนั้น ไม่ลองไม่รู้ ก็กดเลือกน้ำดื่มไป ที่มีติดป้ายว่า 2 AED แล้วค่อย ๆ หยอดเหรียญเข้าไป ก็ค้นพบว่า (ฟังดูยิ่งใหญ่เนอะ) เมื่อหยอดไปสองเหรียญ แล้วขวดน้ำที่เล็งไว้ ก็หล่นลงมา ดังนั้น เหรียญเงินนี้ มีมูลค่า 1 AED นั่นเอง J โอเค ยังมีอยู่อีก 4-5 เหรียญ​ พอสำหรับซื้อน้ำขากลับ ภารกิจต่อไปคือ หาที่นั่งเหยียดขา ที่เราชอบสนามบินนี้คือมีเก้าอี้ยาวให้นอ...

    ความเดิมตอนที่แล้ว หลังจากเขียนเล่าเรื่องการเดินทางขัดจังหวะไปเมื่อสองสามเดือนที่แล้ว ก็กลับมาต่อความเดิมตอนที่แล้วกับ Murakami ที่ยังไม่จบตอนดีตามสัญญานะคะ blog นี้เขียนขึ้นระหว่างเดินทางอยู่ในรถไฟค่ะ ๑๑.๐๐ น. วันจันทร์ที่ ๗ ธันวาคม ๒๕๕๘ ๕ องศาเซลเซียส แดดออก ไร้เมฆ รถไฟ IC โซนที่นั่งชั้น ๒ ติดกับตู้เสบียง เดินทางออกจากกรุง Lausanne มุ่งหน้าสู่กรุง Zürich ผ่านเมืองหลวงกรุง Bern ราคา ๗๓ สวิสฟรังค์ กำลังแล่นเข้าจอดสถานีแรกคือ Freiburg S. 104 Ich holte ihr den Mantel aus der Garderobe und half ihr hinein. Nun, wo sie neben mir stand, merkte ich, dass sie nicht besonders groß war. Ich fand das seltsam. Mit zwölf waren wir ungefähr gleich groß gewesen. ผมหยิบเสื้อโค้ทของเธอและช่วยเธอสวม ในชั่วขณะที่เธอยืนอยู่ข้างผม ผมตระหนักว่าเธอไม่ได้สูงมากนัก ซึ่งผมพบว่ามันแปลก เพราะตอนเรา อายุ ๑๒ ปี เรายังตัวสูงเท่า ๆ กันอยู่เลย Mit zwölf ถึงแม้จะไม่มีคำว่า Jahre alt ตรงนี้ก็ยังมีความหมายว่าอายุ ๑๒ ปีได้เหมือนกัน S. 108 Ich glaube...

เรื่องนี้เป็นประสบการณ์ตรงของน้องที่รู้จัก ฝ้ายเลยขออนุญาตน้องเค้าเก็บมาฝากเป็นกรณีศึกษา เรื่องเล่า...เมื่อเช้า ประมาณเกือบ ๆ เก้าโมง ณ ทางเข้าปราสาทแห่งหนึ่งในประเทศเยอรมนี เรากำลังรอเจ้านายและคุยกับหัวหน้าฝ่ายวัตถุโบราณข้าง ๆ ที่ขายตั๋ว ขณะนั้น มีเด็กประถม 20 กว่าคน และคุณครูกำลังต่อแถว รวมถึงนักท่องเที่ยวรัสเซีย และฝรั่งอื่น ๆ แถวยาวมากจริง ๆ ประมาณเกือบ 80 คนเลย อยู่ ๆ มนุษย์ป้าก็ปรากฎตัว ชีเดินเนียน ๆ เดินไปเดินมา แล้วเดินตัดมาหน้าแถว ประหนึ่งว่าจะขอถามคำถาม --- ชีมากับกลุ่มคนไทย ผู้หญิง 5 คน ผู้ชาย 3 คน อายุประมาณ 50-70 ปี แต่มีผู้หญิงคนหนึ่งอายุน่าจะราว ๆ เดียวกับเรามั้ง (ประมาณ 25 ปี) มาทราบทีหลังว่าคนกลุ่มนี้บินมาจากอังกฤษ เพื่อมาร่วมงานรับปริญญาของคนที่อายุไล่ ๆ กับเรา แล้วเลยมาเที่ยวเยอรมันต่อ ป้า1 หันไปบอกคุณครู ก่อนที่จะเข้าไปช่องขายตั๋ว “May I ask her a question? = ฉันขอถามคำถามเธอหน่อยได้มั้ย?” คุณครู “Sure, no problem = อ๋อ ได้สิ ไม่มีปัญหา ” ป้า1 “Excuse me, I would like to buy group tickets for 8 people = ขอโทษนะคะ ฉันขอซื้อตั๋วกล...