7+ ปี ใต้ปีกอินทรีเหล็ก

เมื่อก่อนเคยคิดนะคะ ว่าหากเราเกิดในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่ เราคงไม่ต้องลำบากลำบนมานั่งเรียนภาษานี้อีก อยากไปเที่ยวไหน ทำงานที่ไหนในโลกก็ได้ เพราะไม่มีกำแพงภาษา ชีวิตคงจะง่ายขึ้นอีกเยอะ และหากอยากจะเรียนภาษาอื่น เช่น สเปน อิตาเลียน ฝรั่งเศส หรือเยอรมัน ก็คงจะไม่ยากมาก เพราะโครงสร้างภาษาคล้ายคลึงกันมากกว่า หากเราเทียบภาษาไทยกับภาษาอังกฤษ แต่พอมาเจอประสบการณ์ตรง จากกรณีเพื่อนคนอเมริกัน ย้ายมาทำงานที่กรุงโลซานน์ ประเทศสวิส ฯ ก็เลิกคิด แบบนี้ทันที เค้าบอกเลยว่าใช้ชีวิตยากมาก ๆ ทั้งเรื่องสัญญาเช่าบ้าน เรื่องการทำประกันสุขภาพ และเรื่องชีวิตประจำวัน เช่น การจ่ายตลาด ไปจนถึงคุยกับหมอ ฝ้าย ไปเยี่ยมเค้าระยะนึง ก็รู้สึกเลยว่า "ภาษาอังกฤษอย่างเดียว" ไม่พอค่ะ หากรักจะอยู่ และใช้ชีวิตใน ยุโรป ยกตัวอย่างเช่น ตัวอย่างที่ ๑ ไปซื้อของใน supermarket คือ เค้าจะซื้อน้ำยาล้างจาน แต่อ่านคำบรรยายข้างขวดไม่ออก ซึ่งมีอยู่ถึงสามภาษา ได้แก่ ฝรั่งเศส เยอรมัน และอิตาเลียน (ภาษาอังกฤษไม่ปรากฎแต่อย่างใด) เค้าเห็นแค่รูปข้างขวดเป็นรูปจา...

อาการซึมเศร้า ร้องไห้ และพยายามจะไปแก้ไขสิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว ดำเนินไปอยู่ 3 วัน ช่วงนั้น คุณแม่ก็เป็นห่วงมาก ว่าจะอยู่ยังไงคนเดียวตั้ง 6 สัปดาห์ ก็บอกให้บินกลับมาไทย แต่เราก็ไม่เห็นด้วยนะ เพราะจะขึ้นเครื่องบินก็ยุ่งยากอีก จากนั้น ก็เริ่มได้สติ นึกถึงคำพูดที่พี่เอ็ดดี้ หรือ  Aston27 เขียนไว้บ่อย ๆ (อาจจะไม่เป๊ะ ๆ นะคะ) ว่า  “เวลาอกหักแล้วเศร้านั้น ใคร ๆ ก็เป็น แต่สำหรับนักภาวนาเก่ง ๆ เศร้า 3 วัน ก็นานเกินไปแล้ว”   เราก็เริ่มคิดได้ว่า เรื่องมันเกิดแล้ว ตอนนี้แก้ไขอะไรไม่ได้ สิ่งที่เราต้องกังวลและหาทางแก้ปัญหาอันดับแรกคือเรื่องปากเรื่องท้อง จะกินยังไง? ในเมื่อเดินไม่ได้ ดังนั้น การไปจ่ายตลาดเอง ก็คงลืมไปได้เลย สั่งอาหารมากิน ก็ทำไม่ได้ตลอด แล้วแพงด้วย เงินสดติดบ้านก็มีไม่เยอะ จะออกไปกดเองก็ไม่ได้อีก จะฝากเพื่อนบ้านซื้อ ก็เกรงใจ แถมเพื่อนบ้านก็เป็นคนชรา วัยเกษียณทั้งนั้น จะให้เค้าคอยไปจ่ายตลาดให้เราก็กระไรอยู่ ตอนนั้นก็นึกได้ว่า ยุคนี้ทุกอย่างมี online หมดและ delivery ถึงบ้าน ดังนั้น มันต้องมี supermarket ที่ยินดีส่งของสดถึงบ้านแน่นอน ก็ลอง search หาดูใน i...

เหตุการณ์นี้เกิดต่อเนื่องจากการสัมภาษณ์งานครั้งสุดท้าย ฝ้ายกลับมาถึงบ้านที่ Hamburg ในวันที่ 12/10/12 ตอนนั้นกำลังอยู่ในช่วงดีใจ มีความสุขสุด ๆ เพราะจะได้เริ่มชีวิตใหม่ ที่เมืองใหม่ ได้ทำงานที่เราฝันอยากจะทำ อุตส่าห์ดั้นด้นข้ามน้ำข้ามทะเลมา เพื่อมาเรียนด้านนี้โดยเฉพาะ ช่วงนั้นก็รีบจัดการเรื่องการขอ work permit (Arbeitsgenehmigung) และก็เตรียมมองหาบ้านใหม่ใน Stuttgart แต่ในวันนั้น ชีวิตที่ดูกำลังเริ่มเข้าที่เข้าทาง ก็เหมือนถูกกระชากลงมาจากหอคอยงาช้าง (ที่เพิ่งจะได้ขึ้นไปอยู่ไม่ถึง 1 สัปดาห์) เป็นเรื่องดราม่าที่สุดตั้งแต่ใช้ชีวิตที่นี่ วันอาทิตย์ที่ 21 ตุลาคม 2012 เป็นเช้าวันที่เราค่อนข้างใช้เวลาอย่างขี้เกียจ ตื่นมาแล้วก็นั่งเล่น internet ไปเรื่อย ๆ พอสาย ๆ ก็ไปนั่งสมาธิตามปกติ (เราเดินจงกรม นั่งสมาธิ และฝึกภาวนาเป็นประจำ ตั้งแต่อายุ 20) แต่วันนั้นสิ่งที่ไม่ปกติก็คือ เราเพิ่งอาบน้ำเสร็จ ก็เลยไม่อยากนั่งสมาธิบนพื้น เปลี่ยนไปนั่งบนเตียงแทน ทีนี้ เตียงของบ้านพักที่ Hamburg นั้น ค่อนข้างสูงจากพื้นมากกว่าปกติ เพราะเจ้าของบ้านเช่า สั่งทำเฟอร์ ฯ build-in ทั้งห้องให้ลูกชายของเค้าที่ตัว...